Prezydent Donald Trump podpisał H.R. 10167, ustawę Common Cents, 20 listopada 2026 r., formalnie kończąc produkcję amerykańskiego centa.

Historia legislacyjna i poparcie ponadpartyjne

Projekt został po raz pierwszy wprowadzony do Izby Reprezentantów przez republikańską z Michigan Lisę McClain na początku 2025 r. i współsponsorowany przez demokratę z Kalifornii Roberta Garcię, co odzwierciedla rzadką współpracę ponadpartyjną przy środku oszczędnościowym.

Po przesłuchaniach komisji, które podkreśliły rosnące koszty produkcji centa, projekt przeszedł w Izbie głosowanie 235‑173 i został przyjęty w Senacie 58‑40, zanim trafił na biurko prezydenta.

McClain, wypowiadając się po głosowaniu w Izbie, powiedziała, że ustawa „zaoszczędzi 85 mln USD rocznie poprzez trwałe zakończenie produkcji centa – to zdrowy rozsądek”, podkreślając nadmierne wydatki rządu na monetę kosztującą prawie cztery centy przy produkcji.

Kluczowe postanowienia ustawy Common Cents

Ustawa nakazuje Departamentowi Skarbu zaprzestać bicia centa do obiegu powszechnego, dopuszczając produkcję wyłącznie dla kolekcjonerów i emisji specjalnych.

Wszystkie transakcje gotówkowe muszą być zaokrąglane do najbliższego pięcio‑centowego przedziału, w górę lub w dół, podczas gdy płatności elektroniczne mogą nadal wyświetlać kwoty do centa.

Ustawa zobowiązuje także do przeprojektowania monety pięciocentowej, upoważniając Skarb do zastąpienia tradycyjnego stopu 25 % niklu i 75 % miedzioniklu rdzeniem z cynku i warstwą zewnętrzną z niklu, co ma obniżyć koszt produkcji niklu.

Skarb ma w ciągu 90 dni przedstawić Kongresowi plan wdrożenia, określający harmonogram wycofywania centa i terminy zmiany składu pięciocentówki.

Trendy kosztowe i prognozowane oszczędności

Dane amerykańskiego Skarbu pokazują, że koszt produkcji centa wzrósł z 1,3 cena w 2015 r. do 3,69 cena w 2025 r., co oznacza, że Mennica wydaje ponad trzykrotność wartości nominalnej monety rocznie.

Na podstawie kosztu z 2025 r. Skarb oszacował, że zakończenie produkcji centa przyniesie oszczędności 56 mln USD rocznie; szacunek McClain na 85 mln USD uwzględnia dodatkowe oszczędności z redukcji kosztów pracy, zakupu metalu i dystrybucji.

Analitycy cytowani w raporcie zauważają, że koszt niklu również przewyższa jego wartość nominalną, a postanowienie ustawy o tańszym stopie może wygenerować dalsze oszczędności, choć nie podano konkretnych liczb.

Ustawa zawiera klauzulę pozwalającą Skarbowi zaprzestać emisji dowolnej monety po powiadomieniu Kongresu, sugerując możliwe przyszłe wycofanie pięciocentówki, jeśli presje kosztowe będą się utrzymywać.