Procesor kwantowy Willow firmy Google wygrywa test kwadratu magicznego w 98,3 % przypadków
Google poinformowało, że jego czterokubitowy procesor Willow osiągnął 98,3 % skuteczności w grze kwadratu magicznego, przewyższając klasyczny limit 88,9 %.
Przetłumaczono z języka angielskiego. Czytaj oryginał
Kluczowe wnioski
- Willow wygrał czterokubitową grę kwadratu magicznego w 98,3 % przypadków, ponad klasyczny limit 88,9 %.
- Google przeprowadziło także grę GHZ parity na 71 kubitach oraz zadanie płytkiego obwodu na 105 kubitach, uzyskując około 60 % sukcesu w drugim przypadku.
- Eksperyment zmierzył kwantową kontekstualność, rejestrując wartość 5,590 ± 0,008, co przewyższa klasyczną granicę 4.
Google ogłosiło, że jego czterokubitowy procesor kwantowy Willow odniósł sukces w grze Mermina‑Peresa kwadratu magicznego w 98,3 % przypadków, przekraczając maksymalny klasyczny wskaźnik 88,9 %, zgodnie z publikacją w Science z czwartku, 22 listopada 2026.
Szczegóły eksperymentu i skala
Test kwadratu magicznego obejmował 900 000 pojedynczych prób, w których dwaj gracze wypełniali przecięte części siatki 3 × 3 bez komunikacji, spełniając sprzeczne ograniczenia wierszy i kolumn. Klasyczne, wcześniej przygotowane tabele mogą wygrać co najwyżej osiem z dziewięciu przydziałów, co daje limit 88,9 %; splątane kubity w teorii mogą wygrać w każdej rundzie.
Sprzęt Willow uzyskał 98,3 % zwycięstw, a spadek w stosunku do idealnych 100 % przypisano nieuniknionemu szumowi sprzętowemu. To samo badanie wykazało, że Willow zmierzył kontekstualność na poziomie 5,590 ± 0,008, przy klasycznym limicie 4 i teoretycznym kwantowym maksimum 6.
W oddzielnej grze GHZ parity Google połączyło do 71 splątanych kubitów, aby dostarczyć skoordynowane binarne odpowiedzi. Najwyższe klasyczne prawdopodobieństwo wygranej w tej grze koordynacyjnej zbliża się do 50 % wraz ze wzrostem liczby uczestników, jednak system Willow konsekwentnie utrzymywał wynik powyżej tego progu przez cały przebieg.
Trzeci benchmark, opisany jako zadanie ukrytej funkcji liniowej, wykorzystał płytki obwód kwantowy 105 kubitów do generowania ciągów binarnych spełniających określone ograniczenia matematyczne. Procesor odniósł sukces w około 60 % prób, co oznacza, że w czterech z dziesięciu uruchomień nie udało się osiągnąć celu.
Testowanie kontekstualności i dotychczasowe postępy
Naukowcy z Google podkreślili, że pomiar kontekstualności ujawnia korelacje, których nie da się wyjaśnić przypisaniem stałych, wstępnie istniejących wartości wszystkim obserwablom – jest to znak charakterystyczny zachowań kwantowych. W artykule czytamy: „nasze kubity koordynowały się lepiej niż jakakolwiek wstępnie napisana tabela pozwala”, co podkreśla przewagę splątania nad strategiami klasycznymi.
Autorzy zauważyli także autentyczne splątanie wśród 45 kubitów podczas eksperymentów, potwierdzając, że spójność na dużą skalę była utrzymana mimo rosnącego szumu wraz ze zwiększaniem systemu.
W październiku 2025 Google zgłosiło 40‑krotne zmniejszenie wskaźników błędów przy przygotowywaniu stanów magicznych, niezbędnych do tolerancyjnych obliczeń kwantowych. Obecne wyniki opierają się na tej poprawie, wykorzystując testy kontekstualności jako „czułą nową metodę wykrywania subtelnych błędów sprzętowych”, jak podkreślono w blogu korporacyjnym Google.
Choć benchmark płytkiego obwodu 105 kubitów nie stanowi obliczeń tolerancyjnych, badacze argumentują, że testy ujawniają systematyczne błędy, które tradycyjne losowe benchmarki mogą przeoczyć, co może pomóc w przyszłych zastosowaniach w chemii i naukach o materiałach.


Dyskusja 0